New project: Biotoop 2.0

Nieuw project:  Biotoop 2.0

Het plan is om een “glazen stolp” over het gepachte natu­urge­bied te plaat­sen.
Zoals een stolp over een muse­um­stuk zo wordt er nu een rav­el­rand behouden. Beschermd tegen wind en water geeft het “bin­nenin” een enorme vrijheid.

De Biotoop die er ontstaat wordt een kunst­werk in zichzelf. Gras en bloe­men groeien bin­nenin door en de ruimte is con­tinu in veran­der­ing. Niet alleen zullen de planten en bomen rea­geren op de seizoe­nen, ook de kunst­werken die er gemaakt wor­den, zullen rea­geren op de veran­derende samenleving.

De grote ruimte wordt één groot “can­vas”. Bouww­erken en of land­schap­pen zullen ontstaan maar kun­nen net zo goed weer op de schop. Zie het als een schilderij waar elke keer weer met witte verf over­heen gegaan kan wor­den zodat men op nieuw kan begin­nen. Bezoek­ers kun­nen door het glas naar bin­nen kijken en hebben zicht op een inspir­erende en dynamis­che “binnenruimte”.

De Biotoop fungeert als exper­i­menteer­ruimte en exposi­tieplek inéén. Gastkun­ste­naars of artists-in-residence zullen gevraagd wor­den om gedurende de komende jaren ingrepen in de biotoop-ruimte te doen en samen­werkin­gen aan te gaan, inspe­lend op thema’s als kli­maatveran­der­ing, mil­lieu en de maak­baarheid van ons bestaan.

Om dit project in Ams­ter­dam te kun­nen ver­wezelijken heb ik bij de Gemeente een kavel gepacht, gren­zend aan natu­ur­reser­vaat Spaarn­woude en een indus­trieel rafel­randje. Het ate­liergedeelte ter onder­s­te­un­ing van de werkza­amhe­den in de biotoop zal ik ook zelf financieren. De grote bin­nen­ruimte waar het exper­i­mentele “kun­st­land­schap” ver­ri­jst, is het deel dat ik zelf niet kan “dra­gen”. Dit bin­nenge­bied met de mogelijkhe­den die het biedt, is juist het belan­grijk­ste en inter­es­santste onderdeel van het Biotoop project.

Het plan is om een “glazen stolp” over een stuk natu­urge­bied te plaat­sen en dit te gebruiken als ate­lier en exper­i­menteer­plek inéén. Beschermd tegen wind en water geeft dit bin­nenin een enorme vri­jheid. De Biotoop die er ontstaat wordt een kunst­werk in zichzelf. Bezoek­ers kun­nen door het transparante ate­lier naar bin­nen kijken en hebben zicht op een inspir­erende en dynamis­che “bin­nen­ruimte”. Gras en bloe­men van buiten groeien bin­nenin door en de biotoop veran­dert mee met haar omgev­ing. Niet alleen zullen de planten en stru­iken bin­nenin rea­geren op de seizoensveran­derin­gen, ook de kunst­werken die er gemaakt en te zien zijn, rea­geren op de veran­derende samen­lev­ing… Door ervoor te kiezen om geen beton­nen vloer aan te bren­gen, wordt de hele bin­nen­ruimte onderdeel van de plaats­ge­bon­den ingrepen en instal­laties. Men kan let­ter­lijk de grond in. De grote bin­nen­ruimte fungeert als één groot “can­vas”. Bouww­erken of land­schap­pen zullen er ontstaan maar kun­nen net zo goed weer op de schop. Zie het als een schilderij waar elke keer met witte verf over­heen gegaan kan wor­den zodat men weer opnieuw kan beginnen… 

Op deze manier met de ruimte omgaan is on-Nederlands maar erg inter­es­sant en uitda­gend. Sinds 2001 ben ik als kun­ste­naar in Ams­ter­dam geves­tigd. In bin­nen– en buiten­land realiseer ik kunst­werken in de pub­lieke ruimte. De kunst­werken die ik maak zijn vaak erg groot en staan mid­den in de samen­lev­ing: “Wat zou het inter­es­sant zijn als ik de open­bare ruimte naar bin­nen zou halen”. Door een stolp over een natu­ur­land­schap te plaat­sen wordt deze buiten­ruimte ineens een bin­nen­ruimte. Hier­door heeft het er alle schijn van, dat men door deze overkap­ping, de sit­u­atie bin­nen wil con­serveren en behouden. Zoals een muse­aal beeld dat onder een glazen kap geplaatst is ter bescherming van invloe­den van buite­naf. Echter deze natu­urlijke bin­nen­ruimte zal bli­jven groeien en veran­deren, onder invloed van dag en nacht of onder invloed van de jaar­geti­j­den. De kunst­werken en samen­werkin­gen die er plaatsvin­den, zijn al even zo veran­der­lijk en zullen inspe­len op sociale en poli­tieke vraagstukken.

Gastkun­ste­naars of artists-in-residence zullen gevraagd wor­den om gedurende de komende jaren ingrepen in de biotoop ruimte te doen, inspe­lend op thema’s als kli­maatveran­der­ing, mil­lieu en de maak­baarheid van ons bestaan.

Ned­er­land wil graag voorop lopen in duurzaam wonen, werken en leven. Het plan sluit aan bij de bewustwor-ding in onze samen­lev­ing om na te denken over duurza­amheid, waar­bij een kri­tis­che kijk op onze “maak­bare” toekomst niet onder­be­licht bli­jft: Niet voor niets zal er een grote rok­ende schoorsteen boven de kas uit­tore­nen; Het oude sym­bool voor vooruit­gang en wel­vaart, staat nu voor vervuil­ing en verkwisting.…

Om dit pro­ject­plan te realis­eren heb ik in Ams­ter­dam een kavel gepacht, gren­zend aan natuur-reservaat Spaarn­woude. De Gemeente heeft toestem­ming gegeven om het ontwerp wel­standsvrij te bouwen en is ent­hou­si­ast over het duurzame ontwerp van de biotoop. Defon kas­ruimte werkt immers als energiebron: ‘s win­ters kan de warmere lucht in de kas gebruikt wor­den om de kleine (atelier)units in de “binnenruim-te” te verwarmen.

De kavel waarop ik de kas wel­standsvrij mag bouwen, ligt naast een groot kun­ste­naarsverza­mel­ge­bouw en is gele­gen op het zuiden. Omsloten door een natu­urge­bied waar Kop­nikpaar­den en Schotse hoog­lan­ders grazen. De nieuw aan­gelegde snel­weg A5 maakt de lig­ging tussen Schiphol en het cen­trum van Ams­ter­dam uniek.

 

Comments are closed.

saç tozu escort bayan maltepe escort pendik escort kartal escort maltepe escort escort bayan kartal escort pendik escort maltepe escort kartal escort kadıköy escort ataşehir escort bostancı escort